Türk edebiyatında daha çok hikâyeci yönüyle tanınan ve Çehov tarzı hikâyenin önemli temsilcilerinden olan Memduh Şevket Esendal, farklı türlerde kalem oynatmış bir yazardır. Esendal, yalnızca hikâyeleriyle değil roman türündeki eserleriyle de adından söz ettirmiştir. Miras, Vassaf Bey, Ayaşlı ve Kiracıları adlarıyla yayımlanmış olan romanlarında, toplumun farklı kesimlerinden insanlara ve onların hayatlarına odaklanır ve bu eserlerinde adeta toplumun panoramasını çizer. Öte yandan romanlarındai kalabalık şahıs kadrosu içinde kadınlara geniş bir yer ayırmıştır. Söz konusu metinlerde kadınlar, hem anlatıcının hem de erkek roman kişilerinin gözünde toplumsal çözülmede ve dönüşümde aktif rol oynamışlardır. Özellikle toplumsal yozlaşmanın odağında hep kadınlar vardır. Bu durum yazar anlatıcının kadınlara eril zihniyet bağlamında dahası nefrete varan bir algıyla yaklaştığını gösterir. Dolayısıyla bu eserlere mizojini bağlamında bir yaklaşım yazarın ve kurguladığı erkek roman kişilerinin kadına bakışını incelemek adına son derece anlamlıdır. Esendal ve eserleri üzerine günümüze kadar pek çok çalışma yapılmış olsa da tespit edebildiğimiz kadarıyla romanlarındaki kadınlara yönelik düşmanca yaklaşım üzerine detaylı bir çalışma yapılmamıştır. Buradan hareketle bu çalışmada Esendal’ın üç romanında öne çıkan eril söylem, bu durumun nedenleri ve mizojinik tavrın yansımalarını irdeledim. Bu çalışma esnasında nitel araştırma yöntemlerinden doküman incelemesini kullandım. Yazarın romanlarında mizojinik ve eril söylemin baskın bir şekilde yer aldığını ortaya koymaya çalıştım.