Ortaoyunundan Modern Tiyatroya Ünanimist Anlayışla Uzanmak: Ahmet Kutsi Tecer’in Köşebaşı Adlı Piyesi
(Reaching from Ortaoyunu to Modern Theater With a Unanimist Approach: Ahmet Kutsi Tecer’s Drama Titled Köşebaşı
)
|
Yazar
|
:
Cem Yılmaz Budan
|
|
|
Türü |
:
Araştırma Makalesi
|
|
Baskı Yılı |
:
2026
|
|
Sayı |
:
127
|
|
Sayfa |
:
823-840
|
|
|
Özet
Topluluğun kolektif ruhunu tasvir etmeyi hedefleyen ve toplumu bireye önceleyen
bir anlayış olarak karşımıza çıkan ünanimizmin Köşebaşı’ndaki temsili, ortaoyunu
geleneğiyle modern tiyatronun uzlaştırıldığı özgün bir terkip içermektedir. Söz ko
nusu terkip, ortaoyunu atmosferinden mülhem bir karakteristik içermekle beraber
modernleşme sürecinin kaçınılmaz kıldığı toplumsal değişime işaret eden emareler
de sunmaktadır. Bu bağlamda yazar, Köşebaşı’nda ortaoyunu kaynağının yanı sıra
ünanimist anlayışa da yer verir. Bu çalışmada Köşebaşı’nda yer verilen ortaoyu
nuna ait unsurların modern piyes tekniğine ve güncel sosyal gerçekliğe nasıl uyar
landığı detaylı bir biçimde incelenerek eserin biçimsel ve tematik yapısının tanzi
minde geleneksel Türk tiyatrosundan hangi ölçü ve bağlamlarda istifade edildiği
belirlenmektdir. Eserin ortaoyunu kaynağı ile kurduğu teknik etkileşim ünanimist
anlayışla incelenmektedir. Köşebaşı’nda yansıtılmaya çalışılan topluluğun kolektif
şuurunun temellendirilmesinde halk edebiyatı dairesinin ürettiği estetik birikimin
yanı sıra ünanimizm akımının rol oynamış olduğunun gösterilmesi, eserin ait ol
duğu devrin egemen kültür politikasıyla kurduğu ilişkinin de tartışılmasını gerek
tirmektedir. Bu hedef doğrultusunda makalede Tecer’in Köşebaşı adlı piyesinin
döneminin edebiyat kanonuyla kurduğu etkileşimin, özellikle ulus inşası sürecinde
rehberliği benimsenen kültür politikasının, eserde ortaoyunu ve ünanimizm gibi
iki ayrı kaynağa başvurulmasını zaruri kıldığı tespiti temellendirilmiştir. Çağdaş
Türk tiyatrosunun üzerinde şekillendiği zeminin kurucu yapıtları arasında yer alan
Köşebaşı’nda gelenekten moderne uzanan değişimin bu çerçevede analizi, benzer
piyeslerin tahlili için de alternatif bir okuma modeli sunacaktır. Eserin teknik ve
tematik bağlamda içerdiği heterojen dokunun tahlili için figürlerin tipolojik ko
numlarına ve anlatım araçlarına ilişkin değişimlerin vurgulanması gerekmektedir.
Bu bağlamda çalışmada toplumların tabi olduğu kültürel değişimlerin, edebî ürün
lerin biçimsel ve tematik başkalaşımını hangi boyutlarıyla şekillendirdiği ortaya
koymak da amaçlanmıştır. Sonuç olarak yapılan içerik analizi, köklü folklorik bi
rikimlere sahip toplumların modernleşme deneyimlerini geleneksel sanatlarından
yararlanma esasına dayandırdıklarını ortaya koymuştur.
Anahtar Kelimeler
Köşebaşı, ortaoyunu, ünanimizm, modernleşme, çağdaş Türk tiyatrosu.
Abstract
Ahmet Kutsi Tecer's drama called Köşebaşı, in which he successfully adapted the elements he inherited from ortaoyunu to the modern play technique, is considered one of the most important stages in the history of Turkish theater. The play, which exemplifies the techniques, motifs and types of the deep-rooted tradition of contemplation produced by Turkish folk culture, deals with the neighborhood called Rüstempaşa, in its own organic integrity, in which the twenty-four-hour life is narrated. The communal integrity of the neighborhood makes it possible to approach the work within the framework of the unanimist understanding developed by Jules Romains. The representation of unanimism in Köşebaşı, which aims to portray the collective spirit of the community, contains an original composition that reconciles the tradition of the ortaoyunu and modern theater. It is possible to argue that the political and ideological conjuncture of the period played a role in the creation of this composition as much as literary and aesthetic needs. From this perspective, Köşebaşı has a historical significance as it legitimizes a discourse that reconciles with the modern nation-building ideal of the early Republican period. The need to articulate with the modernization process by leaning on tradition is the main motive that shapes the technical and thematic background of the play. The unanimist approach in the work is a natural reflection of this modernization experience. This reflection makes the work one of the most typical representations of the transition from the ortaoyunu to the modern play technique. There is no analysis that aims to determine the nature of the effect in question through detailed analysis. This study examines in detail how the elements of the ortaoyunu in Köşebaşı are adapted to modern play technique and contemporary social reality, and determines the extent and contexts in which traditional Turkish theater is utilized in the organization of the formal and thematic structure of the work.
Keywords
Köşebaşı, ortaoyunu, unanimism, modernization, contemporary Turkish theater.